DECISION WORKSHEETTransformeer ERP en BIF kosten in afdwingbare besluitvorming
De volgende werkbladen helpen bedrijven om vaag advies te organiseren in leveranciersgebaseerde, interne goedkeuring en project-receiveerbare input.
Artikel 1Productlicentie en organisatiegrootte
Standaardproducten worden gewoonlijk door modules, gebruikers, organisaties of gebruikscycli in rekening gebracht, terwijl de volledige O & O- en transportkosten worden gedragen door zelfstudie.
Indien de factor onzeker blijft, moet een diagnostische of kleinschalige validatie worden geregeld en het is niet passend om de niet-variabele vaste totale prijsklasse rechtstreeks op te nemen.
Artikel 2Operationele verschillen en secundaire ontwikkeling
Speciale kanalen, prijzen, inventarissen, kosten- en goedkeuringsregels zullen de configuratie, uitbreiding en upgrading van compatibele inputs verhogen.
Indien de factor onzeker blijft, moet een diagnostische of kleinschalige validatie worden geregeld en het is niet passend om de niet-variabele vaste totale prijsklasse rechtstreeks op te nemen.
Artikel 3Naar handel met verzoening
De opening, de lopende documentatie, de inventaris, de vorderingen en de financiële interface bepaalt het bereik van up-to-line risico en ondersteuning ter plaatse.
Indien de factor onzeker blijft, moet een diagnostische of kleinschalige validatie worden geregeld en het is niet passend om de niet-variabele vaste totale prijsklasse rechtstreeks op te nemen.
Wat moet een vergelijkbare samenvatting van beoordelingen bevatten?
Ten minste worden de inventarissen en financiële documenten voor de aankoop en verkoop van goederen, de klantcode en historische gegevens, de lijst van interfaces tussen bestaande systemen en derden, historische gegevensvolumes en kwaliteitskwesties georganiseerd, samen met een indicatie van het huidige bedrijfsvolume, de gemiddelde verwerkingstijd, grote afwijkingen, bestaande systemen, gegevensprivileges, afhankelijkheid van derden en online vensters. Dezelfde versie van informatie wordt verstrekt aan verschillende leveranciers, en een afzonderlijke verklaring van aannames, uitsluitingen, klantsamenwerking, levering en acceptatie bewijs is vereist om te voorkomen dat slechts één totale prijs zonder grens wordt vergeleken.
De onderneming verwacht bijvoorbeeld dat het project 160 uur arbeid per maand zal besparen, maar dit cijfer moet worden uitgesplitst in het aantal taken, eenmalige tijdbesparing, adoptiepercentages en manuele beoordelingsratio's. Als slechts 40% van de gebruikers de eerste periode gebruikt of als het nieuwe proces het herzieningsproces verhoogt, zullen de werkelijke voordelen aanzienlijk lager zijn dan de schijnbare schatting.
Vier soorten bewijs aanbevolen voor ondervraging tijdens de communicatie met de verkoper
Het eerste is het bewijs van de draagwijdte: consistentie van de vraagversies, bedrijfsprocessen, prototypes, interfaces en uitsluitingen; het tweede is technisch bewijs: of soortgelijke technologieën toegankelijke structuren, codebeheer, testen, implementatie en probleembeheermethoden hebben; het derde bewijs is personeel: of de werkelijke deelnemers, inputfasen, verantwoordelijkheden en vervangingsmechanismen duidelijk zijn; en het vierde bewijs is levering: hoe broncodes, gegevens, rekeningnummers, documenten, opleiding, kwaliteitsborging en vervoer worden overhandigd. Het is normaal dat leveranciers niet in staat zijn om de vertrouwelijkheid van klanten in het biedstadium te bieden, maar in staat moeten zijn hun eigen methoden en het bewijs dat in het kader van dit project kan worden ontwikkeld, uit te leggen.
Het verdient aanbeveling de reikwijdte, de kritische afhankelijkheid, de capaciteit van het team, de acceptatie-existentie en de overname op lange termijn afzonderlijk te beoordelen en de basis voor elke score te registreren. Als een programma goedkoper is, wordt de interface, migratie, testen of online verantwoordelijkheid uitgesloten, dan moet het vóór vergelijking in hetzelfde leveringskaliber worden omgezet.
Het beginsel van het vonnisDeze pagina biedt een besluitvormingskader dat geen vaste aanbieding of prestatietoezegging vormt.